Μια ιστορία..

«Ακούς την πιο όμορφη μουσική και κάνεις τις πιο ώριμες συζητήσεις αλλά παράλληλα παραμένεις και ένα παιδάκι που με την πρώτη ευκαιρία θα αρχίσει να χοροπηδάει και να χορεύει. Είσαι το πιο ευαίσθητο άτομο που έχω γνωρίσει και η ανιδιοτέλεια με την οποία μπορείς και βλέπεις τους άλλους με άλλαξε για πάντα και είναι αυτό που θα κρατήσω από εσένα. Ελπίζω μία μέρα να σε συναντήσω τυχαία σε καμία έκθεση φωτογραφίας και να ανοίξουμε μαζί το γραφείο μας ως ψυχαναλυτές.
What would you do if you saw spaceships over Glasgow? Would you fear them?»

Είσαι απλά μοναδική Αριστέα μου.. Σε ευχαριστώ για τις στιγμές που έχουμε μοιραστεί..

Μαζί με την Αγγελική! Τι κάνουμε εδώ;

Στον αγώνα προσθέτει η αγαπητή φίλη που βρίσκεται δίπλα μου, συγκεκριμένα στα αριστερά (δίνουμε συντεταγμένες).
<< Εσύ αγαπητό κοινό, τι κάνεις; Βασικά, χεστήκαμε για το τι κάνεις. Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε εδω πέρα..>>
We are two fish souls swimming in a fish bowl, year after year προσθέτω εγώ, αγαπημένος στίχος από Pink Floyd..
We're running up that hill προσθέτει η Αγγελική, ένα από τα πιο ζεστά και όμορφα πλάσματα που έχω γνωρίσει στη ζωή μου.
Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές αισθάνομαι τυχερός για τους ανθρώπους που έχω επιλέξει να βρίσκονται σύρω μου. Μου προσφέρουν τόσα τα οποία εγώ (δυστυχώς ή ευτυχώς) δε θα καταφέρω ποτέ να προσφέρω στον εαυτό μου. Αυτός δεν είναι άλλωστε ένας από τους λόγους που έχουμε φίλους; Όχι αναγκαστικά κοντινούς, απλά ανθρώπους που μας κάνουν, συνειδητά και μη, να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας, όσο και αν μερικές φορές αισθανόμαστε ό,τι δε το αξίζουμε.. Μοναδικό αυτό το συναίσθημα της φιλίας..
Ακόμα μια ώρα στο σχολείο και μετά επιστρέφω σπίτι μου, να αρχίσει η καθιερωμένη ρουτίνα διαβάσματος..
Άλλα μια μέρα στον αγώνα...

Maraveyas Ilegal!~

Υπέροχο τραγούδι με μοναδικό βίντεο!

Maraveyas Ilegal - Δε σταματώ.

Καινούργιος Μήνας..

Φεβρουάριος.
Θεωρητικά ο τελευταίος μήνας του χειμώνα, αν και βλέπω πως θα καθυστερήσει να μας αποχαιρετήσει.. Στην μέτρηση προς τις εξετάσεις μετράμε πλέον -1, όπως -1 μετράμε και στους μήνες που απομένουν μέχρι να φτάσει το καλοκαίρι και να αρχίσει εκ νέου η ζωή μας με νέους στόχους, νέες συνθήκες, με τόσα βάρη να έχουμε αφήσει πίσω μας και με τόσα πράγματα να κάνουμε..
Τη συγκεκριμένη περίοδο μετράμε τις ώρες που κοιμόμαστε ως πολύτιμες. Ευελπιστώ πώς σε 4 μήνες τη θέση τους θα πάρουν οι ώρες που θα είμαστε ξύπνιοι, ή τουλάχιστον οι λογικές ώρες κατά τις οποίες θα είμαστε ξύπνιοι!
Λίγος καιρός ακόμα...
Αλλά πήρα μια απόφαση που σκοπεύω να τηρίσω. Πλεον συγκεντρώνομαι όσο δε πάει άλλο, για να καταφέρω να τα απολαύσω όλα αυτά τότε, ό,τι και να πρέπει να στερηθώ τώρα (με κάποιους περιορισμούς σε αυτό πάντα...).
Είμαι διαθέσιμος να το κάνω.
Ικανός, όμως, είμαι;
Θα το δείξει η πορεία μου και το αποτέλεσμα =)

Καλό μήνα σε όλους!!

«Όταν δυο άνθρωποι ενωμένοι περπατούνε»

Μτφρ. Β. Μοσκόβης. 1993. Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια. Ι–ΙΙ. Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.

Μετά τα παραπάνω μας, καλό είναι να εξετάσουμε το ζήτημα της φιλίας. Γιατί αυτή είναι αρετή ή τουλάχιστον συγγενεύει με την αρετή κι είναι ακόμη αναγκαιότητα για τη ζωή. Γιατί κανένας δεν θα ήθελε να ζει χωρίς φίλους κι αν ακόμη είχε στη διάθεσή του όλα τ' άλλα αγαθά. (Κι οι πλούσιοι ακόμη, οι άρχοντες κι οι δυνάστες έχουν, καθώς φαίνεται, πάνω από κάθε άλλον) ανάγκη από φίλους. Γιατί τι θα τους εχρησίμευε να είναι γεμάτοι αγαθά, αν αφαιρούσε απ' αυτούς την ενεργητική εκείνη δράση, που απευθύνεται στους φίλους και γι' αυτό είναι πάρα πολύ αξιέπαινη; Ή πώς θα ήταν δυνατό να διατηρούνται και να διασώζονται τόσα αγαθά χωρίς φίλους; Αφού όσο πιο πολλά είναι αυτά τόσο πιο δύσκολη είναι η φύλαξή τους). Στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες οι φίλοι θεωρούνται το μοναδικό καταφύγιο. Στους νέους η φιλία προσφέρει τη βοήθειά της για ν' αποφεύγουν τα σφάλματα. Στους ηλικιωμένους την φροντίδα και εκείνο που τους λείπει ένεκα της αδυναμίας τους και τους άνδρες που είναι στην ακμή της ηλικίας τους τούς παρακινεί να κάμνουν ωραίες πράξεις.

[...]Η φιλία δεν είναι μονάχα αναγκαία, αλλά και ωραία. Επαινούμε εκείνους που αγαπούν την φιλία και φαίνεται πως από τα τιμητικά πλεονεκτήματα είναι το να έχει κανείς πολλούς φίλους. Και μερικοί μάλιστα νομίζουν πως το να είναι κανείς ηθικός άνθρωπος και πιστός φίλος είναι ένα και το αυτό.

Γεννιούνται πολλές απορίες σχετικά με τη φιλία. Άλλοι τη νομίζουν σαν ομοιότητα και τους φίλους όμοιους γι' αυτό και η παροιμία «ο όμοιος έλκεται προς τον όμοιο», κι «ο κολιός πηγαίνει στον κολιό» και τα παρόμοια. Αντίθετα άλλοι λένε ότι όλοι οι τέτοιοι συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλο όπως οι κεραμείς. Και για το ζήτημα αυτό αναζητούν κάτι ανώτερο και πιο φυσικό. Ο Ευριπίδης λέει σχετικά ότι η ξερή γη ποθεί τη βροχή, ο μεγαλόπρεπος ουρανός, όταν είναι γεμάτος βροχή κατέχεται από τον πόθο να χυθεί στη γη. Ο Ηράκλειτος παρατηρεί ότι το ωφέλιμο γεννιέται από το αντίθετο, η ωραιότερη αρμονία από την αντίθετη και ότι όλα προέρχονται από την Έριδα. Αντίθετα άλλοι (φιλόσοφοι) και κυρίως ο Εμπεδοκλής, παραδέχονται ότι το όμοιο έχει τάση να ενωθεί με το όμοιο.

[...] Ας εξετάσουμε, π.χ., αν η φιλία υπάρχει ανάμεσα σ' όλους τους ανθρώπους, αν μπορεί να υπάρχει ανάμεσα σε διεστραμμένα άτομα, και τέλος, αν υπάρχει ένα είδος φιλίας ή πολλά είδη της. Γιατί όσοι παραδέχονται, ότι υπάρχει ένα μονάχα είδος, για τον λόγο ότι παρατηρούμε ένα μείζον κι ένα έλασσον σ' αυτήν, στηρίζουν τη γνώμη τους σ' ένα όχι ισχυρό γνώρισμα.

[...]Ίσως να ήταν δυνατό να ξεκαθαρίσουμε το παρόν ζήτημα, αν μάθουμε πρώτα τι είναι άξιο αγάπης. Γιατί δεν αγαπούμε χωρίς εξαίρεση το καθετί, αλλά μονάχα το αξιαγάπητο, και τέτοιο είναι το αγαθό, το ευχάριστο και το χρήσιμο. Όμως, χρήσιμο φαίνεται πως είναι εκείνο, με το οποίο δημιουργείται κάποιο αγαθό ή ηδονή. Έτσι σκοπός είναι μονάχα το αγαθό ή το ευχάριστο. Μα οι άνθρωποι αγαπούν το αγαθό αυτό καθ' αυτό ή ό,τι είναι μόνο αγαθό σχετικό μ' αυτούς; Γιατί οι δυο αυτές απόψεις του αγαθού είναι αντίθετες κάποτε η μια με την άλλη. Αυτό συμβαίνει όσον αφορά το ευχάριστο. Φαίνεται, λοιπόν, ότι ο καθένας αγαπά ό,τι είναι αγαθό για τον εαυτό του, ότι απολύτως αγαθό είναι το ευχάριστο και ότι αγαθό είναι για τον κάθε άνθρωπο ό,τι είναι ευχάριστο σ' αυτόν. Όμως ο καθένας δεν αγαπά ό,τι είναι στην πραγματικότητα αγαθό, αλλά ό,τι φαίνεται σαν τέτοιο. Αυτό όμως δεν έχει σημασία, και μπορούμε να πούμε ότι ευχάριστο είναι ό,τι φαίνεται αγαθό.

[...]Πολλοί είναι ευμενείς απέναντι ανθρώπων, που δεν είδαν ποτέ αλλά θεωρούν ενάρετους και χρήσιμους, και ίσως κι οι δεύτεροι να διαπνέονται απέναντι των πρώτων από το ίδιο αμοιβαίο συναίσθημα. Έτσι οι πρώτοι θα είναι ευμενείς στους δεύτερους και αντιθέτως. Αλλά πώς θα ήταν δυνατό να τους ονομάσει κανείς φίλους, εφόσον αγνοούν την αμοιβαιότητα των φιλικών διαθέσεών τους; Επομένως η φιλία δεν απαιτεί μόνον αμοιβαίες καλές διαθέσεις, αλλά και το να ποθεί κανείς τα αγαθά για τους φίλους του, χωρίς η αμοιβαία αυτή φιλική διάθεση να είναι κρυφή, κι αυτό για τους λόγους που εκθέσαμε προηγουμένως.

Where the Wild Things Are

Χθες πήγα με τους φίλους μου και είδα αυτή τη ταινία: "Where the wild things are" (Στα Ελληνικά: Στη χώρα των μαγικών πλασμάτων) και ειλικρινά ήταν μία από τις καλύτερες που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Την προτείνω ανεπιφύλακτα =)

06.08.09... Άλλαξα;

Εντυπωσιάζομαι από το πώς μπορείς να δεις τον εαυτό σου να αλλάζει, ακόμα και σε διάστημα λίγων μηνών. Σήμερα μπήκα σε μια διαδικασία να σιγυρίσω το αχούρι που ονομάζω δωμάτιό μου, και έτυχε και βρήκα ένα κείμενο που είχα γράψει πριν από 5 μήνες περίπου... Ένα απόσπασμά του:

«Δεν είναι περίεργο που ΌΛΑ μοιάζουν τόσο ίδια; Όλα σε οδηγούν σε ίδιες καταστάσεις, συμπεράσματα και σκέψεις. Πρέπει, όμως, να μπεις σε μαι να διαδικασία να βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά... Άλλωστε, από τα λάθη σου μαθαίνεις..
Δεν είναι και τόσο εύκολο όμως. Μπορεί να φτάσεις σε σημείο να αμφισβητήσεις ακόμα και αυτά που έχεις δίπλα σου, να αδιαφορείς παντελώς γι' αυτά. Μεγάλο Λάθος. Είναι απίστευτο πάντως πώς οι αποφάσεις άλλων μπορούν να επηρεάσουν τόσο πολύ τη ζωή σου, ακόμα και τον ίδιο σου τον εαυτό. Οι αποφάσεις τους, που συχνά λαμβάνονται εν αγνοία σου, έχουν στη τελική άμεση σχέση με εσένα. Ακόμα περισσότερο, αν ο άλλος δεν έχει ξεκαθαρίσει το μυαλό του και τη θέση του για ότι αφορά εσένα, πώς υποτίθεται ότι πρέπει να αντιδράσεις; Τι να κάνεις ακριβώς; Τι να αρχίσεις να δέχεσαι σα δεδομένο, και τι μπορεί να αλλάξει;
Είναι κάποια ζητήματα στα οποία φαντάζεις τόσο αδύναμος, σα να μη μπορείς να λάβεις καμία απόφαση από μόνος σου, όσο και να εμπλέκεσαι. Γιατί απλά, έτσι είμαστε...Γιατί έτσι ΕΙΜΑΙ. γαμώτο.. Ενδιαφέρομαι υπερβολικά πολύ, προσπαθώντας πάντα να είμαι ο δυνατός, ο βράχος, καταλήγοντας όμως εγώ πάντα να περιμένω από τους άλλους κάποια απάντηση. Αν είναι ποτέ δυνατόν..

Έχει και πανσέληνο αύριο, τι ωραία που θα είναι.. Που θα ήταν...Γιατί μπαίνω πάντα στη διαδικασία να σκέφτομαι έτσι; ΕΙΣΑΙ ΥΠΈΡΟΧΟ ΠΛΆΣΜΑ, ΠΆΡ'ΤΟ ΑΠΌΦΑΣΗ!

Τι να πει κανείς... Το θέμα στη τελική είναι ένα: να μη βλέπεις τα πράγματα μονόπλευρα. Και μη σκέφτεσαι μόνο αυτό. Είδα πως με το που συνειδητοποίησα κάτι άλλο πώς αισθάνθηκα.. Ήταν ωραία και το ξέρεις. Άρα γιατί να μη το διατηρήσεις έτσι; Μην είσαι τόσο βλάκας πια, απλά δε το αξίζει. Άμα κολλάς σε κάτι τέτοια, ξέρεις τι ακολουθεί πάντα. ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΑΞΊΖΕΙ.
Οπότε ένα είναι το συμπέρασμα, και το ξέρεις πολύ καλά ποιο είναι αυτό, το θέμα είναι να μη το ξεχνάς. Ειδικά όταν πρόκειται για κάτι τέτοια ζητήματα.. Εντάξει;
Μια απόφαση είναι όλα... Τόσο απλά..

Ακόμα και αν φτάσεις στον πάτο,
είναι καλύτερο να το κάνεις με μουσική»

Και να που το διάβασα μετά από τόσο καιρό. Ειλικρινά τα περισσότερα από αυτά που έγραψα ακόμα τα σκέφτομαι. Άλλα τα είχα ξεχάσει. Είναι καλό να γυρνάς που και που στο παρελθόν, αρκεί να μη κολλάς εκεί. Καιροφυλακτούν πολλές παγίδες, ειδικά άμα την είχες πατήσει ξανά.. Το παρελθόν, όμως, πάντα βρίσκει τρόπους να επιστρέψει σε εσένα και να σου κάνει άνω κάτω τη ζωή.. Το κατάλαβα από πρώτο χέρι χθες..
Ξέρεις κάτι; Δε θα άλλαζα τίποτα από ό,τι είχα κάνει και σκεφτεί παλιά. Και ξέρεις γιατί; Γιατί όλα αυτά με κάνουν αυτόν που είμαι σήμερα, με διαμορφώνουν όπως είχα γράψει και παλαιότερα...

Δε θέλω να τελειώσω αυτό το post, ούτε και ξέρω πως... Το αφήνω σε εσένα αυτό ;)

Amazing - Johnette Napolitano

Το ξέρω πως δεν έχω γράψει αρκετό καιρό.. Ίσως γιατί έγιναν τόσα πολλά ...
Something to make things up!

Look at my hands
Look at my feet
Clumsy stumps of leftover wings
I manage to walk
And I manage to talk
Speak, eat, drink, and live in my skin

Looking at you
And watching you move
I almost pass out
I so want to with you

My tongue is like leather
I feel nails in my jaw
And you're so together
And I am in awe

Angels among us
They're not so far above us

Amazing
You're amazing
And I am only okay but you are amazing
You're amazing
And I just wanna live in your light

When i'm with you
Everything seems like a dream
Or so to me it seems
When I watch the air around turn to shades of pink and green
It's the most beautiful thing
Oh you have no idea
There's no way for you to see
The magic all around you
And you turn your eyes on
Turn your eyes on me
Won't you turn your eyes on me
Your eyes on me

Angels among us
They're not so far above us
They're here on earth as well
As far as I can tell

Amazing
You're amazing
And I am only okay but you are amazing
You're amazing
And I just wanna live in your lighjt

Amazing
You're amazing

Angels among us
They're not so far above us

Amazing
you're amazing
and I am only okay but you are amazing
You're amazing
And I am only okay but you are amazing
You're amazing
And I am only okay but you are amazing
You're amazing
And I just wanna live in your light